Sergiusz Prokofiew

Prokofiew jest chyba jednym z popularniejszych kompozytorów rosyjskich wieku dwudziestego. Zajmował się on przede wszystkim tworzeniem muzyki poważnej i filmowej, jednocześnie był pianistą. Starał się on kontynuować tradycję świetniejszych kompozytorów rosyjskich między innymi Rubinsteina, czy też Rachmaninowa. Jako kompozytor muzyki przeznaczonej bezpośrednio na fortepian stworzył całkowicie unikalny styl, do którego unikatowych cech będziemy zaliczać wykorzystywanie wszystkich dynamicznych możliwości danego instrumentu i związanych z tym efektów dźwiękowych, które będą związane z humorem, szeroką ekspresją i umiejętnym łączeniem poszczególnych cech instrumentu i dźwięków z niego wydobywanych. Swoją popularność będzie zawdzięczał przede wszystkim symfonii klasycznej, popularnej obecnie bajce muzycznej Piotruś i Wilk oraz dzięki kilku koncertom fortepianowym. Początek historii muzyczne Prokofiewa to czasy dzieciństwa, gdzie dzięki wpływowi matki zapoznaje się on z muzyką. To właśnie ona udzielała mu pierwszych lekcji fortepianu gdy ten miał zalewie pięć lat. W całej twórczości tego rosyjskiego kompozytora możliwe jest zaobserwowanie charakterystycznych cech dla jego własnego stylu, między innymi anty romantyzm, nieustępliwa rytmika, kolorysty styczność, bardzo gwałtowna dynamika, liryczność i wiele, wiele innych tym właśnie podobnych cech. Sergiusz umiera w marcu roku 1953. Tego samego dnia umiera z resztą Józef Stalin. Powoduje to, że śmierć kompozytora została niejako przyćmiona i niezauważona.